De Vendée, een onbekend paradijsje aan de Franse kust

De Vendée wordt ook wel de “Côte de Lumière” genoemd en is een uitgestrekte regio ten zuiden van Nantes en ten noorden van Bordeaux. Met meer dan 140 km aan prachtige stranden is het een gebied waar het eigenlijk gewoon uitstekend vakantie vieren is in de zomermaanden.

Maar er is meer; de regio telt tientallen prachtige dorpjes en stadjes, veel groen, natuurschoon in de vorm van nationale parken, prachtige wandel- en hikepaden en een hele eigen cultuur en geschiedenis die weer enorm afwijkt van de omgeving en bekende streken zoals Bretagne in het noorden of Bordeaux in het zuiden.

Qua afstand ligt de Vendée ook nog eens een stukje dichterbij; vanaf Utrecht rij je er in zo’n 9 a 10 uur naartoe. Qua weer is de Vendée zéker betrouwbaarder dan de, soms heel grijze, Opaalkust, Normandië of Bretagne (maar iets wisselvalliger dan in het zuiden).

Laat ik maar direct beginnen met een van de meest bijzondere dingen die de Vendée te bieden heeft (zéker als je met kinderen gaat): Puy du Fou. Dit is geen gewoon pretpark; het is een historische reis door de tijd die je bij tijd en wijlen kippenvel bezorgt.

Het is een park vol shows, altijd spectaculair. Van middeleeuwse riddertornooien tot Vikingaanvallen en Romeinse gladiatorengevechten. Wat me het meest opviel tijdens mijn bezoek is hoe gedetailleerd alles is uitgewerkt. Je loopt door verschillende thematische dorpen die tot in de kleinste details kloppen.  Er is onder andere een Vikingdorp, een middeleeuwse dorp, een 18e-eeuwse Franse dorp. Een levende tijdreis. Heel tof!

De kers op de taart is ’s avonds de Cinéscénie, het grootste avondspektakel ter wereld. Met meer dan 2.000 acteurs wordt de geschiedenis van de Vendée verteld op een podium dat net zo groot is als 18 voetbalvelden. Niet voor niets werd Puy du Fou al twee keer uitgeroepen tot beste pretpark ter wereld.

Vanuit mijn jeugdherinneringen wist ik nog dat we naar een eiland waren gegaan, maar de naam was ik vergeten. Maar een beetje onderzoek bracht me weer terug naar de 13 jarige ik, en Noitmoutier kwam natuurlijk op mijn to-do lijst.

Dit eiland, ook wel het “mimosa-eiland” genoemd, is echt een pareltje. Je kunt er op twee manieren komen: via de moderne brug vanuit het zuiden of via de beroemde Passage du Gois. Deze 4,5 kilometer lange weg is de oude originele route naar het eiland en is alleen bij laagwater begaanbaar. De weg staat al een flinke tijd op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is best spannend om er overheen te rijden, want je weet dat over een paar uur deze hele weg weer onder water staat.

Op het eiland zelf is het heerlijk fietsen door de zoutpannen, chillen op de stranden (vooral het strand van Les Dames is prachtig) en rondkijken in het charmante dorpje Noirmoutier-en-l’Île. De witte huisjes met rode dakpannen zijn echt instagramwaardig, al was dat er destijds natuurlijk nog niet.

Deze badplaats is vooral bekend van de Vendée Globe, de zwaarste solozeilrace ter wereld die elke vier jaar start en finisht in Les Sables d’Olonne. Maar ook zonder interesse in zeilen is het een fantastische plek.

De lange zandstranden zijn perfect voor een dagje luieren, de boulevard biedt genoeg restaurants en cafés, en de wijk La Chaume is echt de moeite waard. Dit oude vissersdorp heeft een authentieke charme die je niet snel vergeet. De smalle straatjes, de kleurrijke huisjes en de gezellige terrasjes – het heeft alles wat je van een Franse kustplaats verwacht.

Voor een echt eilandgevoel moet je naar Île d’Yeu. Je neemt in Fromentine de veerboot (ongeveer 45 minuten) en komt aan in een totaal andere wereld. Het eiland doet me denken aan Bretagne, maar dan in het klein en minder toeristisch.

De ruige kustlijn met prachtige kliffen, de kleine baaitjes met kristalhelder water en de charmante dorpjes maken dit eiland tot iets bijzonders. Port-Joinville, het hoofddorp, heeft een gezellige vissershaven waar je heerlijk verse vis kunt eten.

Het leuke aan Île d’Yeu is dat je er makkelijk een hele dag kunt doorbrengen zonder je te vervelen. Wandelen langs de kust, fietsen door het binnenland, een bezoek aan het Château d’Yeu of gewoon op een terrasje hangen en genieten van het heerlijke langzame leven.

Een van de verborgen schatten van de Vendée is het Marais Poitevin, ook wel het “Groene Venetië” genoemd. Dit uitgestrekte moerasgebied met zijn kanalen, weilanden en traditionele dorpjes is perfect voor wie van rust en natuur houdt. Je kunt er prachtige boottochten maken door de kanalen, omringd door treurwilgen en veel groen.

Het is een andere wereld, ver weg van de drukte van de kust. Tijdens mijn bezoek zag ik heel veel vogels. Nou ben ik geen kenner, maar heb me laten vertellen dat zilverreigers en ijsvogels niet zo heel standaard zijn en hier makkelijk te spotten zijn.

Ook lekker fietsen, wandelen en genieten van de natuur kan hier op z’n best. Ik ga hier zeker nog een keertje terugkomen!

De plekjes om te slapen in de Vendée zijn al net zo gevarieerd als het landschap. Tijdens mijn bezoek logeerde ik in Domaine de l’Orfraie →, een prachtige B&B in een verbouwde boerenschuur. Het ontbijt was fenomenaal. Denk verse jam, lokale kazen, charcuterie, zelfgemaakte yoghurt, precies wat je verwacht van een landelijk plekje in Frankrijk.

Voor wie luxer wil verblijven zijn er kastelen zoals Château de la Barbinière →, waar je je echt in een Franse film waant. Het restaurant l’Orangerie onder de glazen koepel is ook echt bijzonder.

Wat me tijdens mijn terugkeer vooral opviel, is hoe de culinaire scene in de Vendée is geëvolueerd. Vroeger moest ik overigens niets hebben van dat soort eten; gewoon de typische pubermaaltijden maakten me het meest blij.

Er zijn inmiddels negen restaurants die in de Michelin Gids staan, waaronder La Marine op Noirmoutier met drie sterren. De lokale specialiteiten zijn overal te vinden: verse oesters uit de baai van Bourgneuf, de beroemde Bonnotte-aardappelen van Noirmoutier (alleen beschikbaar van mei tot juni), vers gevangen zeebaars en tong, en natuurlijk het fleur de sel uit de zoutpannen.

Een leuke ontdekking was Le Macis in Sainte-Hermine, een gezellig restaurant van een echtpaar waar je uitstekend Frans-mediterraan eten krijgt zonder dat het je een vermogen kost. Dat zijn nou precies die plekken waar je als toerist blij van wordt.

Na mijn terugkeer begrijp ik waarom mijn ouders destijds voor de Vendée kozen. Het heeft alles wat je van een Franse vakantie verwacht: prachtige natuur, interessante cultuur, lekker eten, gezellige dorpjes en stranden waar je uren kunt doorbrengen.

Maar het heeft iets wat veel andere Franse regio’s niet hebben: het is nog niet overvol met toeristen. Je kunt er nog echte ontdekkingen doen, authentieke plekjes vinden en genieten van de Franse levensstijl zonder dat alles op toeristen is afgestemd.

De Vendée is perfect voor wie van afwisseling houdt. Op één dag kun je ’s ochtends over het strand wandelen, ’s middags door een historisch dorpje slenteren en ’s avonds genieten van een geweldige maaltijd. Het is Frankrijk zoals je het je voorstelt, maar dan zonder de drukte van Provence of de Côte d’Azur.

Als kind vond ik de Vendée misschien een beetje saai. ‘Waar waren de bergen, de beroemde monumenten, de grote steden?‘ Maar nu, als volwassene, begrijp ik de keuze van mijn ouders volkomen. Soms zijn de mooiste vakanties die waarbij je niet hoeft te presteren, niet van hot naar her hoeft te reizen, maar gewoon kunt genieten van het goede leven. En daar is de Vendée perfect voor.